YANMADAN OLMAZ
Gül pembesi beyaz ipektir tenin Geniş göğüslüsün, kuvvetli elin Hak’tan sürmelidir siyah gözlerin Okudum fermanı yanmadan olmaz Kirpikler uzunca gür’dür sakalın Ümmete Sünnet’tir her türlü halın Kur’an-ı hakimdi bütün hayatın Okudum fermanı yanmadan olmaz. Muhteşem sıralı, inciden diş’in Gelmemiş cihana bulunmaz eşin İki cihanın da güneşi sensin Okudum fermanı yanmadan olmaz. Edep’le Ravza’na varayım dedim Eşiğen yüzümü süreyim dedim O gül cemâlini göreyim dedim Okudum fermanını yanmadan olmaz. Doldurur Ravza’nı nur’dan ışıklar Göz yaşı döküyor gârip aşıklar Dolansın ruh’uma gül sarmaşıklar Okudum fermanı yanmadan olmaz Bedir’de açılan ellere kurban Cibril’le söyleşen dillere kurban Beytinde’de yeşeren güllere kurban Okudum fermanı yanmadan olmaz Uhud’da kanayan yarana kurban Mi’râ’ca yükselip varana kurban Habib’im deyipte verene kurban Okudum fermanı yanmadan olmaz Üveys-‘î Kadir-î aşıktır sana Bir lâhza nazarın erişse bana Değişmem bu anı iki cihana Okudum fermanı yanmadan olmaz