Sordum kendi kendime
Ne haldesin bak gönül
Her yer yıkık, virane
Aşk çırağın yak gönül

Yıllarca hep aradın
Kulluğu kolay sandın
Olmak ise muradın
Benliğinden çık gönül

Kur nefsine tuzağı
Gör yakını, uzağı
Noksan ahret azığı
Çaresine bak gönül

Geçmeden olgun çağın
Kışın, yazın, baharın
Al şu tevhit sancağın
Aşk burcuna dik gönül

Gör kalbinde karayı
Dağla her gün yarayı
Yakmak için çırayı
Çakmağını çak gönül

Rabbinin emri böyle
Tevhide devam eyle
Hakk’ı bil, doğru söyle
Başka çaren yok gönül

Yapış canan eline
Düş gurbetin seline
Gayret seher vaktine
Dost iline ak gönül

Üveysi gönül acın
Tevhit senin ilacın
Tevazu ihlas tacın
Al başına tak gönül