Âmine, Fatma, Esma, Aişe
Sümeyye, Zübeyde, Şeyma, Nesibe
Hatice, Kübra, Hafsa, Habibe
Her birisi bir destan, kutlu anne

Öğrenir, öğretir durur divana
Özü de sözü de hep Hak’tan yana
Övse de yerse de can katar cana
Soyunun bekçisi, mübarek anne

Bebeği sırtında orak elinde
Yemenin türküsü her dem dilinde
Mihnete boyanmış keder selinde
Elleri kınalı, nasırlı anne

Şoförü kapıda uşağı yatta
Elinde kadehi sekreter hatta
Evlatlar diskoda, koca hayatta
Faizli, repolu, çok katlı anne

Bir parça ekmek ile birazda su
Hayatta kalmaktı bütün arzusu
Dünya seyrederken ölen yavrusu
Kader çıkmazında çırpınan anne

Fitnenin ateşi saçıyor dehşet
İnsanlık görmedi böyle bir vahşet
Kardeşi kardeşe vurdurur şiddet
Ortada dövünüp, yıkılan anne

Haberi duyunca dizi çözüldü
Kefene sarılan şehit yüzüydü
“Vatan sağ olsun” en son sözüydü
Kurumaz mendili, acılı anne

Sarılmış tabuta gözünde yaşlar
Omuzlar çökmüş eğilmiş başlar
Kaybolan gelecek yıkılan düşler
Feryadı kurumuş, sancılı anne

Bir gariptir annelerin dünyası
Elde emek gözde nurdur duası
Taze bahar muhabbeti sevdası
Toplamış sırları bilinmez anne